உலகமெனும் பொய்யுருண்டை...... !!!!!!

“இவள் உன்னைப்போலவே

இருக்கிறாள் “ என்ற

முதல் பொய்யில் தொடங்குகிறது

என்னுடைய பிரவேசம்

இவ்வுலகில்....

“நிலவில் பாட்டி இருக்கிறாள்”

என்ற அடுத்த பொய்யில்

உருண்டோடுகிறது ,

ஒரு கவளச் சோறு,

தொண்டைக்குழி தாண்டி....

“அன்னமிட்டால் குட்டி

ஈனும்” என்ற

தொடர்ச்சியான பொய்யில்

மயில் இறகு வளர்க்கப்படுகிறது

என் புத்தகப் பொதியில்....

“நன்றாக” ஆடுகிறாய், பாடுகிறாய்,

எழுதுகிறாய் என்ற

பொய்யின் நம்பிக்கையில்

தொடர்கிறது நம்முடைய

அடுத்த முயற்சிகள்....

விழித்திரையில் வண்ணக்கோலமிட்டு

காட்சி மாறும் திரைப்படம் கூட

பொய்யென அறிய

பதினைந்து வருடம் பிடித்தது

எனக்கு....

சரியான பொய் தவறல்ல,

நம்பிக்கையான பொய் தளர்ச்சியல்ல,

காப்பாற்றும் பொய் கைவிடுவதற்கல்ல,

மகிழ்ச்சியான பொய் துக்கமல்ல,

ஆனால், பொய் நிலையானதுமல்ல.....

அதனால் தானோ உலகம்

நிதமும் நிலைகொள்ளாமல்

சுழல்கின்றது...???

ஆம்... நம் உலகம் பொய்யால் ஆனது...

நாம் அதன் துணுக்குகள்...

பொய்களை நமக்குள் புதைத்து விட்டு ,

இந்த பிரபஞ்சம் எண்ணிலடங்கா

உண்மைகளை தன்னுள் மறைத்து

விளையாட்டுக் காட்டுகிறது,

உனக்கும் எனக்கும்....

தேடாமலே பொய்கள்

இங்கு வாரி வழங்கப்படும்....

தேடினாலும் புலனுக்கு

எட்டா ஒன்றாய்

உண்மை மறைக்கப்படும்.....

மானிடா,

ஒரே ஒரு உண்மை சொல்..

“நீ யார்?” – விடை உன் பெயரல்ல..

 உன் பெயர்கூட பொய்தான்....

அது நீயன்று....

உலகமெனும் பொய்யுருண்டையின்

நகைப்பொலி கேட்கிறதா...??

விரைந்திடு விடை காண...

இல்லையேல்,

நீயும் எளிதில் கிடைக்கும்

பொய்யாக மாற்றப்படுவாய்....

-          -ஷோபனா கோபாலகிருஷ்ணன்

காதல் தொலைந்துவிட்டது.......!!!!!

மகா ஜனங்களே...!!!

காதல் தொலைந்துவிட்டது.....

கண்டுபிடிப்பவர்களுக்குச்

சன்மானமாக மகிழ்ச்சி

வழங்கப்படும்.....

அறிவிப்பு அலையாய் பரவ

தேடத் தொடங்குகிறான்

இளைஞனவன்....

காதலியுடனான தன் காதலை

மதுபானக்குப்பிக்குள்.....

பொதிந்து வைத்த பொம்மைக்குள்

தேடிக்கொண்டிருகிறது

குழந்தை...

தனக்கும் தந்தைக்குமான

காதலை....

கவிஞனோ,

முற்றுபெறா எழுத்துக்களின்

இடைவெளியில் தேடுகிறான்,

இலக்கியக் காதலை.....

எரிந்து கொண்டிருந்த

மதுரையின் தீக்கற்றையில்

தேடிக்கொண்டிருந்தாள் கண்ணகி....

மாதவிக்குத் தாரைவார்க்கப்பட்ட

கோவலனின் காதலை....

ஊரே காதலைத் தேட

நானோ ஊரடங்கு உத்தரவாய்

சப்தநாடி ஒடுக்குகிறேன்...

வருடக் கணக்கில்

தேடிவிட்ட களைப்பில்....

சஞ்சலத்தில் சல சலக்கும்

மனதை ,

சிதையில் ஏற்றிவிடாமல்

மீண்டும் தேடத்தொடங்குகிறேன்....

ஊடுருவி என்னைத் தாக்கும்

அவன் கண்களின் ஒளியில்,

அவனது கடையிதழ் சிரிப்பில்,

முறுக்கிவிடும் அவன் மீசை முடியில்,

கரம் பிடித்து சாலை கடக்கும்

அவனது சிறு தொடுதலில்,

இன்னும் தேடிக்கொண்டிருக்கிறேன்

அவனுள் தினம் தொலைந்துகொண்டிருக்கும்

என் காதலை....

காதலே,

எட்டிப் பார்த்துவிடு...

கெடு முடிவதற்குள்...

இல்லையென்றால் ,

அவனும் தொலையக்கூடும்

ஒருநாள்.....

என்னை விட்டு......

-     -ஷோபனா கோபாலகிருஷ்ணன்